Column: Het begint weer op te laaien
Geplaatst op 1 juli, 2011 – 13:57 |
Je hoeft geen Nijmegenaar te zijn om de Vierdaagse te kennen. Dit grote wandelevenement, dat altijd plaatsvindt in de derde week van de maand juli, is een echte trekpleister van de stad. Vergeet ons NEC – voor eventjes maar – en vergeet de rijke historie; tijdens deze week wordt er gewandeld, gefeest, gezopen en genoten. Eenieder typeert het anders. Voor de een is het een bloedserieuze sport, voor de ander is het ‘wel geinig’ en voor weer een ander is het concept van de Vierdaagse ‘meelopen’ veranderd in ‘meedrinken’, maar dan zeven dagen lang. Sinds enkele jaren maak ik me hier, uiteraard met enige mate, ook schuldig aan.
Vijf heb ik er inmiddels achter mijn naam staan. De ’50’ moet ik nog trotseren, maar de sfeer van het wandelen en aangemoedigd worden, heb ik al ruimschoots mogen proeven. De kruisjes hebben me de nodige zweetdruppels, verkrampte spieren en ranzige blaren gekost, maar dit was het allemaal zonder meer waard. Elke dag, elk deel van de route en elke plaats waar je doorheen komt, heeft zijn eigen charme. Het ietwat Nijmeegse cliché dat luidt dat een echte Nijmegenaar minimaal één keer de Vierdaagse moet hebben meegelopen, klopt wat mij betreft helemaal. Die taak heb ik gelukkig afgerond. Maar verslavend blijft het wel, het hele gebeuren.
Ik merk het nu al goed. Juli is net begonnen, maar veel gesprekken om mij heen worden toch gekenmerkt met het woord ‘Vierdaagse’. Binnen enkele dagen zal de Wedren worden omgebouwd tot een grootschalig wandelkamp en in het hele centrum zullen podia herrijzen, etalages versierd worden en horecavrachtauto’s bij de vleet verschijnen, om Nijmegenaren, wandelaars, dagjesmensen en doorgewinterde toeristen te voorzien in hun drank en spijzen. Vergeet Brabant en Limburg, die pretenderen ’s lands beste carnaval te hebben; in Nijmegen hebben we naast het Knotsenburgse carnaval een minstens evenwaardige feestweek in de zomer.
De echte Nijmegenaar kent dat enthousiaste gevoel zo vlak voor de Vierdaagse wel. Voor even zal de oudste van Nederland dagelijks ‘hot’ zijn, volgt ons land de wandelaars op de voet en komen mensen uit alle streken van de wereld om wat van de gezelligheid mee te krijgen. Voor de Nijmegenaar die zich niet herkent in dat gevoel, kan ik meedelen dat ik dit wel heb. Jaarlijks zelfs. Het wandelen, de drukte, de diversiteit in mensen en muziek, de terrasjes en het internationale karakter van de stad maken dat ik niet anders kan en wil dan ervan genieten. Geen zuipvakantie in Spanje of angstvallig de stad vermijden, omdat de drukte teveel is, maar opgaan in de massa en meedoen met het feest dat Vierdaagse heet. Tot die tijd laait het bij mij weer helemaal op. Ik voel het.
Deze column is geschreven door Jeroen Schalk bezoek ook zijn persoonlijke website.
