Sinterklaas
De grootste leugen is weer in het land: Sinterklaas. Veel gelovige kindertjes tot een jaar of 7 krijgen buikpijn van de spanning. Ze kunnen niet slapen. Ze krijgen hese keeltjes bij het zingen bij de open haard. Sommige oudere kindertjes krijgen ook buikpijn, maar dan van het snoepen. Decembermaand is een snoepmaand. Een overvloed aan taaitaai, pepernoten, chocoladeletters en vette banketstaven. Ik vergeet de vieze kikkers en de gezonde, verantwoorde mandarijnen die we op de lagere school kregen. Mijn oma kwam in deze periode aanzetten met mierzoete borstplaat. Mijn glazuur springt bijna van mijn tanden aan de herinnering. Dit oeroude Hollandse feest heeft iets gezellig truttigs. Ik vind het wel een kinderfeest voor de allerjongsten. En hier knelt de schoen.
Ik weet niet meer hoe oud ik was. Ik denk 6 of 7 jaar. Sinterklaas zou op mijn Nijmeegse lagere school komen. Jahaaa, dat heette toen zo. Ineens zag ik een paar Sinterklazen in verschillende auto’s rondrijden. “Da’s vreemd”. “Hier klopt iets niet.” Ik zat aan het begin van de hoefijzer en mijn uitzicht was op de zijkant van Sinterklaas. “Sinterklaas?” Niks Sinterklaas. Een bedrieger. Die man had zijn baard vast aan een elastiekje. Wat een prutser. Wat voelde ik me al die jaren voorgelogen. Sinterklaas bestaat niet. Ik ben bedrogen. Kinderen mogen niet jokken en volwassenen liegen.
Er is nog ‘boogieman’ in het land die angst inboezemt. De Mexicaanse griep. De massahysterie werpt zich weer op de ongewillige kleintjes. Laatst op het NOS-journaal deed een vrouwelijke verslaggever haar verslag bij beelden waarbij de ukkies massaal ingeënt werden in grote, overbelichte, sfeerloze sporthallen. Ze werden in de houdgreep gehouden door hun paps of mams. En soms doken de rode mannetjes van de EHBO er ook nog eens bovenop. Dat is pas traumatisch. Ik werd een beetje gallisch van die kwezelige stem van de verslaggevende kinderjuf. Het is maar 1 klein prikje. Het kind wordt niet onthoofd. Normaal slaan peuters op de crèche elkaar met blokken de hersens in. Of ze kukelen uit het klimrek op het schoolplein.
Je hebt in dit land de keus om je kind te laten vaccineren en dat noem ik luxe. Al ben ik van mening dat er tussen aanvang van de hype en de daadwerkelijke prikrondes het virus allang is gemuteerd. Strikt gezien is het een schifting van moedernatuur waarbij de zwakkeren als eerste het loodje leggen. Ieder jaar sterven zo’n 2.000 mensen aan de gevolgen van de griep. En daar kraait normaal niemand naar. De idioterie om de aantallen om de Mexicaanse griepdoden in Nederland is zwaar overtrokken. Het klinkt hard, maar de mens moet niet arrogant zijn om te denken dat we geen onderdeel vormen van het eco-systeem. Anders zouden we het eeuwige leven hebben.
Ik ga naar de winkel. Ik moet aandelen farmacie kopen.
Angelique
