Afscheid in de politiek

De afgelopen week was een week van afscheid in de politiek. Camiel Eurlings die niet verder wil omdat hij met zijn Hongaarse vriendin een gezin wil stichten, Wouter Bos die ook al niet verder wil. Hij houdt het gezien omdat hij zijn vrouw en kinderen eindelijk wel eens weer wil zien.  Politiek is een terrein waar privé wel heel weinig telt. Dus het is niet alleen de week van afscheid in de politiek maar ook de week van privé in de politiek.

Maar toch het meest emotioneel was voor mij toch het afscheid voor eeuwig van Hans van Mierlo. Hans die in mijn jonge jaren de politiek weer leven in blies. Met zijn vlotte stijl, zijn mooie woordgebruik en zijn ontzuilde ideeën was hij destijds voor ons jongeren het grote voorbeeld. En voor Hans was Nijmegen in zijn tienerjaren vooral een stad waar hij werd gevormd maar ook  gekortwiekt werd door de paters Jezuïeten in het mooie neogotische pand van het voormalig Canisius-college aan de Berg en Dalseweg. Want hier volgde hij als internaatsleerling de middelbare opleiding met succes en verdween naar elders.

Maar nu is Hans niet meer en resten ons alleen veel mooie herinneringen aan hem.

Joan ten Hove