Alles wit

Het is weer wennen, hoor, de dooi en alles. Ik kon wel wat met die mooie witte omgeving, zeker als de lucht blauw was en het zonnetje scheen. Alleen autorijden was een beetje gevaarlijk, door de gladheid en de schittering van het wegdek. Dat heeft geloof ik hier en daar wel een ongeluk veroorzaakt. Maar nu de temperatuur weer omhoog is, is de sneeuw verdwenen en ontdooit de aarde. Dat ruik je als je ’s ochtends buiten komt; een herfstige lucht van verrotting en andere plantaardige luchtjes. Of zou het altijd zo ruiken als het niet vriest?

Wat ook opvalt nu de sneeuw weg is, is dat de straten nog steeds wit zijn. Het mooie rode fietspad langs de Molenweg is helemaal grijs uitgeslagen en ook de stoepen voor heel wat huizen zijn uitgebleekt. Hoe dat komt? Pekel.

Nijmegen is ineens in de ban van het strooizout. Mensen vinden het te veel werk om even de sneeuwschop of de bezem te pakken voor het stoepje voor hun huis; ze gooien het meteen vol met zout. Da’s handig, dan hoef je niet te vegen.

Maar ze vergeten dat zout erg slecht is voor de natuur; het beschadigt alles wat groeit en bloeit. Door het zout verdrogen bomen, krijgen ze bladeren met dorre en gele randen en groeien de knoppen helemaal niet uit. In het ergste geval sterven ze gewoon, maar dat zie je pas in het voorjaar en dan legt niemand meer het verband met het strooizout.

Net zo goed tegen gladheid werkt zand. Dat kun je ook nog eens gratis halen, overal. Kijk, dat de snelwegen met pekel gestrooid worden is onvermijdbaar. Maar veeg gewoon je stoepje direct als het gesneeuwd heeft, dan heb je het meteen lekker warm.

Deze column is geschreven door Mirjam van Zelst, bezoek ook haar persoonlijke website.