Als het dan maar niet tegenvalt

Daar zit ik dan. Gespannen, ietwat nerveus, maar vooral razend benieuwd naar de opening der openingen. Goed, nu overdrijf ik schromelijk, maar ik ben wel nieuwsgierig geworden. Want jawel, op 3 januari opent de Amerikaanse koffieketen Starbucks om klokslag half tien de deuren in Nijmegen en dat heeft de hele wereld geweten. Althans, heel Nijmegen weet het. In de loop van 2011 werd er al steeds meer bericht over de komst van een Starbucks-vestiging naar de oudste stad van Nederland, en ongeveer twee maanden geleden was de kogel door de kerk: de openingsdatum werd bekendgemaakt.

Tientallen mediaberichten en ontelbaar veel tweets zijn gewijd aan de toekomstige Starbucks in Nijmegen, dus dan moet het toch wel de revelatie van de eeuw zijn. Zelf heb ik nog nooit koffie van Starbucks gedronken. Ik ben überhaupt nog nooit in zo’n tent geweest. Is het wat, die koffie? Wanneer ik dit vraag, krijg ik eigenlijk steevast reacties met een hoog ‘Halleluja, Starbucks zij geprezen!’-gehalte. Als koffieliefhebber geef ik toe dat ik toch wel benieuwd ben naar hun koffie, als ze maar niet verwachten dat ik verkleumd, in een slaapzak of op een klapstoeltje, voor de deur ga wachten.

Er gaat hoe dan ook een keer een moment komen dat ik de Starbucks binnenloop. Ik heb de naam ‘Starbucks’ in de afgelopen twee maanden minstens honderd keer voorbij zien komen, dus ik wil er over mee kunnen praten. Bovendien ben ik benieuwd of Starbucks betere koffie maakt dan mijn eigen, trouwe koffiezetapparaat. Slechter dan Senseo kan het in ieder geval niet zijn, iets dat me enigszins geruststelt. En als ik reëel ben: de koffie van AH To Go en de stationskiosk is ook niet echt denderend.

Terwijl ik aan de laatste alinea begin, zittend op de maandagavond, zie ik weer een aantal tweets over Starbucks voorbij komen. Ik moet het in de komende tijd maar eens zelf gaan ondervinden. Ik zal de andere koffieaanbieders op het station negeren en puur afgaan op de nieuwkomer van het Nijmeegse station. Met de media-aandacht en de Twitter-tsunami in mijn achterhoofd zal ik dan een bakkie van ze proeven. En mocht het geen halleluja-momentje opleveren, dan is er nog altijd het vrolijke weerzien met de trouwe koffiepruttelaar van thuis.

Geschreven door Jeroen Schalk. Bezoek ook zijn persoonlijke website